Eugène Ysaÿe, 1923'te solo keman için altı sonat yazdı. Her biri dönemin bir kemancısına adanmıştır ve adanan kişinin çalış özelliklerini yansıtır. Bu, eserleri bir dizi portreye dönüştürür. Birinci sonat Joseph Szigeti'ye adanmıştır ve Bach'ın yapısına en yakın olanıdır.
İkinci sonat Jacques Thibaud'ya adanmıştır; açılışında Bach'ın Mi Majör Preludyum'undan bir alıntı ve ardından Dies irae ezgisi duyulur. Üçüncü sonat, Balada adıyla bilinir ve George Enescu'ya adanmıştır; tek bölümlüdür ve en sık çalınanıdır. Dördüncü sonat Fritz Kreisler'e, beşinci Mathieu Crickboom'a, altıncı Manuel Quiroga'ya adanmıştır. Altıncı sonatta İspanyol ritimleri belirgindir.
Eserlerin ortak özelliği teknik taleptir. Çift ses dizileri, geniş akorlar, sol el pizzicato ve yapay flajoleler yoğun biçimde kullanılır. Buna karşılık teknik gösteri kendi başına amaç değildir; her figür bir müzikal işleve bağlıdır. Çalışma açısından bu sonatlar, Bach'ın solo eserlerinden sonra gelen doğal bir basamaktır.
Çok sesli düşünme alışkanlığı orada kurulur, burada yirminci yüzyıl armonisiyle genişletilir.
Adanan icracıların kayıtları da dinlenir. Her sonatın hangi çalış özelliğini yansıttığı, o icracının kayıtlarıyla karşılaştırıldığında görünür hâle gelir.
Derslerimizde solo repertuvar, Bach'tan Ysaÿe'ye uzanan bir sıra içinde planlanır.