Henri Vieuxtemps, on dokuzuncu yüzyıl Belçika keman okulunun kurucu isimlerindendir. Yedi keman konçertosu yazdı. Bunların dördüncü ve beşincisi bugün düzenli olarak çalınır. Dördüncü konçerto re minördedir ve alışılmadık bir yapıya sahiptir; bölümleri kesintisiz bağlanır ve bir scherzo içerir.
Berlioz bu eseri bir senfoniye benzetmişti. Beşinci konçerto la minördedir ve Grétry adıyla anılır; tek bölümlü ve kısa olduğu için sınav ve yarışma programlarında sık kullanılır. Vieuxtemps'ın yazısının belirgin özelliği ton anlayışıdır. Geniş, dolgun ve şarkı söyleyen bir ses ister; hızlı pasajlar bile bu ton anlayışının içinde kalır.
Bu özellik, Belçika okulunun genel eğilimini yansıtır. Okul daha sonra Ysaÿe üzerinden yirminci yüzyıla taşındı. Vieuxtemps ayrıca viyola için de yazdı ve bu çalgının repertuvarına katkı yaptı. Öğretim tarafında etkisi büyüktür; Ysaÿe onun öğrencisiydi ve gelenek oradan Belçika ve Fransa'ya yayıldı.
Bu konçertolar bugün ana repertuvarın ikinci sırasında yer alır. Büyük konçertolar kadar sık çalınmazlar ama teknik ve müzikal hazırlıkta belirgin bir işlev görürler.
Viyola eserleri de anılır. Bu çalgının on dokuzuncu yüzyıl repertuvarına yaptığı katkı, keman eserlerinin gölgesinde kalmış bir alandır.
Derslerimizde konçerto repertuvarı, ana eserlerin yanında hazırlayıcı konçertolarla birlikte planlanır.