Vibrato çoğu zaman tek bir beceri gibi öğretilir. Oysa iki bağımsız değişkeni vardır: genişlik ve hız. Genişlik, sesin ne kadar sapacağını belirler. Hız, bu sapmanın saniyede kaç kez tekrarlanacağını belirler.
Bu ikisi ayrı ayrı kontrol edilebildiğinde vibrato bir ifade aracına dönüşür. Dar ve hızlı bir vibrato gerilim üretir; yoğun ve kısıtlı bir karakter verir. Geniş ve yavaş bir vibrato sıcak ve açık duyulur; yavaş şarkı cümlelerinde tercih edilir. Geniş ve hızlı vibrato yoğun bir doruk noktası üretir ama sürekli kullanıldığında yorar.
Dar ve yavaş vibrato ise neredeyse duyulmaz; barok ve erken klasik üslupta bilinçli olarak kullanılır. Üçüncü değişken vibratonun ne zaman başladığıdır. Sesin başında hemen başlayan bir vibrato yoğun duyulur; sesin ortasında başlayan bir vibrato ise cümleyi açar. Çalışma yöntemi ölçekli denemedir.
Aynı uzun ses dört farklı bileşimle çalınır ve fark dinlenir; sonra bir cümlede hangi bileşimin uygun olduğuna karar verilir. Dördüncü konu süreklilik değildir; her nota vibratolu çalınmak zorunda değildir.
Kaynağı da ayrı çalışılır. Parmak, bilek ve kol vibratosu farklı genişlikler üretir; üçü ayrı ayrı kurulduğunda seçim gerçek anlamda mümkün olur.
Derslerimizde vibrato, genişlik ve hız ayrı ayrı denetlenerek bir ifade aracı olarak çalıştırılır.