Orkestrada bir yaylı grup aynı hattı birlikte çalar. Bu, solo çalmaktan birkaç noktada ayrılır. Birincisi zamanlamadır. Solo çalışta nota başlangıcı kişisel bir karardır; grup içinde ortak olmalıdır.
Ortak başlangıç şefin işaretine ve grup liderinin yay hareketine göre kurulur. İkincisi entonasyondur. Grup içinde küçük sapmalar birleşerek bulanık bir ses üretir; bu nedenle ortak bir referans gerekir. Grup çalışında entonasyon eğilimi genellikle eşit temperamana yaklaşır.
Üçüncüsü vibratodur. Solo çalışta geniş ve kişisel bir vibrato tercih edilebilir; grup içinde vibrato genişliği düşürülür ve daha tekdüze tutulur. Aksi hâlde grubun toplam sesi dalgalanır. Dördüncüsü dinamiktir.
On altı kişi aynı düzeyde çaldığında toplam ses tek bir çalgının katı olmaz; bu nedenle bireysel düzey daha ölçülü tutulur. Beşincisi bireysel öne çıkmama disiplinidir. Bu, teknik bir kısıtlama değil bir tercihtir; grup sesi bireysel farkların ortadan kalkmasıyla oluşur. Bu beceriler solo çalışmayla kendiliğinden gelmez; ayrı deneyim gerektirir.
Bu nedenle orkestra deneyimi, teknik olarak ileri kursiyerlerde bile ayrı bir öğrenme alanı sayılır.
Yay bölgesi de birleştirilir. Grup aynı bölgede çaldığında tını birliği kurulur; farklı bölgeler kullanıldığında ses dağılır.
Derslerimizde topluluk çalışması, grup içinde çalmanın kendi disiplini olarak ele alınır.