Yaylı dörtlü, oda müziğinin ölçüt bileşimidir. Bir çalgı eklendiğinde denge tümüyle değişir. Beşli iki biçimde kurulur. Birinci biçimde ikinci bir viyola eklenir; iç sesler kalınlaşır ve doku daha sıcak olur.
İkinci biçimde ikinci bir çello eklenir; alt uç güçlenir ve doku daha ağır bir temele oturur. Bu iki seçenek farklı repertuvarlar üretti; besteciler tercihlerine göre yazdı. Sekstette iki viyola ve iki çello bulunur; doku neredeyse orkestral bir yoğunluğa ulaşır. İcra açısından eklenen her ses üç yeni sorun getirir.
Birincisi entonasyondur; daha çok ses, daha çok akor içi ayar demektir. İkincisi dengedir; iç sesler kalabalıklaştığında melodinin duyulması zorlaşır. Üçüncüsü zamanlamadır; giriş noktalarının sayısı artar ve göz teması ağı genişler. Prova yöntemi de değişir.
Dörtlüde herkes herkesi duyabilir; beşli ve sekstette bazı çalgı çiftleri birbirini zor duyar. Bu nedenle yerleşim düzeni ayrıca planlanır; birlikte hareket eden çalgılar yan yana oturur. İkinci uygulama gruplama provasıdır; alt üçlü ve üst üçlü ayrı çalışır, sonra birleşir.
Partisyon okuma da gerekir. Beş ya da altı partili bir dokuda kendi hattının nereye oturduğu, ancak partisyondan görülebilir.
Derslerimizde geniş bileşimli oda müziği, yerleşim ve gruplama provasıyla birlikte ele alınır.