Piyanolu üçlü, oda müziğinin en yaygın bileşimlerinden biridir. Denge sorunu burada ikili bir sonattan daha karmaşıktır. Üç ayrı ilişki aynı anda yönetilir. Birinci ilişki keman ve çello arasındadır.
İki yaylı çalgı benzer üretim biçimine sahiptir; bu, tını birliği açısından avantaj, ayrım açısından risktir. Aynı registerde çaldıklarında hatları ayırmak zorlaşır ve çözüm tel seçimi ile vibrato farkıdır. İkinci ilişki keman ve piyano arasındadır. Piyano, keman ile aynı registerde çok daha güçlü bir doku üretebilir; özellikle kalın yazımlı bölümlerde keman örtülür.
Çözüm pedal kullanımı ve piyanonun dinamik ölçeklemesidir. Üçüncü ilişki çello ve piyanonun sol eli arasındadır. İkisi de bas hattı taşır ve çakıştıklarında alt uç bulanıklaşır. Burada çözüm çoğu zaman zamansaldır; hangi çalgının o an hattı taşıdığı netleştirilir.
Prova düzeni bu üç ilişkiye göre kurulur. Önce ikili birleşimler çalışılır; keman-çello, keman-piyano, çello-piyano. Üçlü ancak bu ikililer oturduktan sonra bir araya gelir. Bu sıra, prova süresini belirgin biçimde kısaltır.
Yerleşim düzeni de denenir. Piyanonun açısı ve yaylıların konumu, aynı salonda belirgin biçimde farklı dengeler üretir.
Derslerimizde oda müziği çalışması, ikili birleşimlerden başlayarak yapılandırılır.