Oda müziği topluluklarında şef yoktur. Kararlar birlikte alınır ve bu, ayrı bir çalışma disiplini gerektirir. Uygulamada birkaç düzen görülür. Birinci düzende birinci keman doğal bir lider işlevi görür; tempo ve giriş işaretlerini o verir.
Bu, geleneksel ve yaygın bir düzendir ama her karar için geçerli değildir. İkinci düzende karar, o bölümde hattı taşıyan çalgıya bırakılır; melodi kimdeyse tempo esnetme kararı da ondadır. Bu düzen daha esnektir ve dokuya duyarlıdır. Üçüncü düzende kararlar prova dışında konuşulur ve yazılır; provada tartışma yapılmaz.
Bu, prova süresini belirgin biçimde verimli kılar. Anlaşmazlıkların çözümünde birkaç ilke yardımcı olur. Birincisi metne dönmektir; tartışma kişisel tercih üzerinden değil, partisyon üzerinden yapılır. İkincisi denemedir; iki seçenek de çalınır ve karar dinlenerek verilir.
Üçüncüsü kayıttır; tartışmalı bir bölüm kaydedilir ve birlikte dinlenir. Kayıt, çoğu tartışmayı birkaç dakikada bitirir. Dördüncüsü sıradır; her provada bir konu ele alınır ve o konu bitmeden başkasına geçilmez. Prova verimliliği, teknik hazırlıktan çok bu düzene bağlıdır.
Süre planı da yazılır. Hangi bölüme ne kadar süre ayrılacağı baştan belirlendiğinde, prova sonunda çalışılmamış bölüm kalmaz.
Derslerimizde topluluk çalışması, prova düzeni ve karar alma yöntemleriyle birlikte öğretilir.