Kemanda sol el, klavye üzerinde farklı konumlara yerleşir. Birinci konum başlangıç noktasıdır. Geleneksel öğretimde ikinci sıra genellikle üçüncü konumdur ve bunun somut nedenleri vardır.
Birinci neden fiziksel referanstır. Üçüncü konumda el, keman gövdesinin kenarına dayanır ve bu temas doğal bir yer bildirir.
İkinci neden aralık ilişkisidir. Üçüncü konumdaki birinci parmak, birinci konumdaki üçüncü parmakla aynı sesi verir; kursiyer bildiği bir sese geçer.
Üçüncü neden repertuvardır. Erken düzey eserlerin çoğu birinci ve üçüncü konumu kullanır.
İkinci konum daha sonra gelir çünkü elin dayanacağı bir referans noktası yoktur ve kulakla bulunmalıdır. Dördüncü ve beşinci konumlar üçüncünün üstüne eklenir. Altıncı konumdan sonra el gövdeye yaklaşır ve başparmağın konumu değişmeye başlar. Çalışma yöntemi konum içi ve konumlar arası olarak ikiye ayrılır.
Konum içinde dört telde dizi ve arpej çalışılır; konumlar arasında geçiş ayrı bir teknik olarak ele alınır. Her konumun kendi ton rengi de vardır; aynı ses farklı konumlarda farklı telde çalınabilir ve tını değişir.
Tel seçimi de konumla birlikte gelir. Aynı ses üst konumda kalın telde çalındığında daha dolgun, alt konumda ince telde daha parlak duyulur.
Derslerimizde konum çalışması, birinci ve üçüncü konumdan başlayarak kademeli genişletilir.