Orkestra provalarında eser çoğu zaman ilk kez okunur. Bu, solo deşifreden farklı bir beceri ister. Birinci fark durma yasağıdır. Solo çalışta hata düzeltilebilir; orkestrada akış hiçbir koşulda kesilmez.
Kaybolan bir icracı susar, yerini bulur ve bir sonraki uygun noktadan girer. Bu, kabul gören ve beklenen bir davranıştır. İkinci fark önceliktir. Doğru ritim ve doğru giriş noktası, doğru notalardan önce gelir.
Ritmi tutan ama birkaç nota kaçıran bir icracı grubu bozmaz; ritmi kaçıran bir icracı bozar. Üçüncü fark ön hazırlıktır. Prova öncesinde parti gözden geçirilir; ton, ölçü değişimleri, tempo işaretleri ve uzun susmalar işaretlenir. En zor görünen üç yer önceden çalışılır.
Dördüncü fark saymadır. Uzun susmalar sayılır ve giriş noktaları işaretlenir; sayı kaybedildiğinde çevredeki bir referansla yeniden bulunur. Bu referanslar önceden partiye yazılabilir; bir nefesli girişi ya da bir tempo değişimi işaret olarak kullanılır. Beşinci fark dinlemedir.
Orkestra deşifresinde kulak, gözden daha çok bilgi taşır; çevredeki partileri duymak, kaybolmayı büyük ölçüde önler.
Kalem her zaman hazır bulundurulur. Provada verilen kararlar anında yazılmazsa bir sonraki provada aynı düzeltme tekrar edilir.
Derslerimizde deşifre çalışması, orkestra koşullarına özgü kurallar da gözetilerek yürütülür.