Erich Wolfgang Korngold, keman konçertosunu 1945'te tamamladı ve Jascha Heifetz ilk seslendirmesini yaptı. Besteci, Avrupa'da çocuk yaşta tanınmış bir yetenekti; sonra Hollywood'a gitti ve film müziği alanında çalıştı. Konçerto, bu iki dönemi birleştirir. Eserin temalarının önemli bölümü kendi film müziklerinden gelir.
Bu, ilk dönemde eleştirildi; konçerto fazla melodik ve fazla erişilebilir bulundu. Zamanla değerlendirme değişti ve eser ana repertuvara girdi. Üç bölümlüdür. Birinci bölüm geniş ve şarkı söyleyen bir tema ile açılır; keman hemen ilk ölçüde girer.
İkinci bölüm Romance'tır ve orkestrasyonu son derece incedir. Üçüncü bölüm hızlı bir rondodur ve teknik olarak en talepkâr bölümdür. Korngold'un orkestrasyonu belirgin biçimde renklidir; celesta, vibrafon ve harp dokuya katılır. Bu renk, film müziği deneyiminin doğrudan izidir.
Solistten beklenen şey de buna uygundur: geniş bir ton ve rahat bir söyleyiş. Heifetz için yazılmış olması teknik profili belirledi; hızlı bölümlerde kesinlik, yavaş bölümlerde taşıyıcı bir ses gerekir. Bugün eser, yirminci yüzyıl konçertoları içinde en sık çalınanlardan biridir.
Heifetz kaydı referans kabul edilir. Eser onun için yazıldığı için bu kayıt, teknik profilin nasıl tasarlandığını gösterir.
Derslerimizde yirminci yüzyıl konçertoları, ton anlayışı ve orkestra dengesi üzerinden çalışılır.