Antonín Dvořák, keman konçertosunu 1879'da yazdı ve Joseph Joachim'e adadı. Joachim eseri inceledi, değişiklik önerdi ve besteci bu önerilerin bir bölümünü uyguladı. Buna karşılık Joachim eseri hiç kamuya açık olarak çalmadı. İlk seslendirmeyi 1883'te Çek kemancı František Ondříček yaptı.
Eserin yapısında alışılmadık bir karar vardır. Birinci bölüm geleneksel bir bitişe ulaşmaz; doğrudan yavaş bölüme bağlanır. Joachim'in itirazlarından biri de bu noktaydı. İkinci bölüm eserin en çok sevilen sayfasıdır; uzun soluklu, şarkı söyleyen bir yapıya sahiptir.
Üçüncü bölüm bir furiant karakterindedir; Çek halk dansı ritimleri belirgindir. Burada bir de dumka bölümü araya girer ve tempo düşer. Bu halk müziği kökenli malzeme, eserin kimliğini belirler. Teknik olarak konçerto orta-ileri düzeydedir; büyük konçertolara göre daha erişilebilir sayılır.
Asıl zorluk üsluptadır. Çek dans ritimlerinin doğru vurgulanması, notadan okunarak öğrenilemez; dinleme gerektirir.
Eser uzun süre gölgede kaldı ve yirminci yüzyılda ana repertuvara yerleşti. Bugün Çek repertuvarının temel taşlarından biri sayılır.
Halk dansı kayıtları da dinlenir. Furiant ve dumka ritimlerinin özgün icraları, notadan çıkarılamayan vurgu düzenini duyurur.
Derslerimizde halk müziği kökenli repertuvar, dinleme çalışmasıyla birlikte hazırlanır.