Barok süit, dans kökenli bölümlerden oluşur. Bu bölümler dans edilmek için yazılmamıştır ama dansın karakterini taşır. Her dansın kendi ölçüsü, tempo aralığı ve vurgu düzeni vardır. Allemande orta tempoda ve dört zamanlıdır; genellikle kısa bir anacrusis ile başlar ve akıcı bir doku taşır.
Courante iki biçimde bulunur; Fransız courante daha ağır ve ritmik olarak belirsizdir, İtalyan corrente hızlı ve akıcıdır. Sarabande üç zamanlı ve ağırdır; ikinci vuruşta belirgin bir vurgu bulunur. Bu vurgu, sarabande'ı diğer üç zamanlı danslardan ayıran ana işarettir. Gigue hızlı ve genellikle bileşik ölçüdedir; süiti kapatır.
Bu dört bölüm çekirdek düzeni oluşturur. Aralarına ek danslar girer; menuet, bourrée, gavotte, loure ve diğerleri. İcra açısından bu bilgi doğrudan işe yarar. Bir sarabande'ın ikinci vuruş vurgusu bilinmiyorsa bölüm sıradan bir yavaş parça gibi çalınır.
Bir gigue'in sıçrayan karakteri bilinmiyorsa bölüm ağırlaşır. Çalışma yöntemi karşılaştırmaya dayanır; aynı dansın farklı bestecilerdeki örnekleri yan yana dinlenir. Ortak öğeler böylece görünür hâle gelir.
Tempo ilişkileri de kurulur. Süit içindeki bölümler arasında oransal tempo bağları bulunur; bu bağlar bütünlük duygusunu belirler.
Derslerimizde barok repertuvar, dans karakterlerinin tanınması üzerinden çalıştırılır.