Beethoven'ın 5. keman sonatı, Bahar adıyla bilinir.
Bu adı besteci koymadı; sonradan yayıncılar ve dinleyiciler tarafından verildi. Adın tutmasının nedeni açılış cümlesidir. Keman, piyanonun sakin bir eşliği üzerinde uzun ve akıcı bir ezgiyle girer; cümle neredeyse kesintisiz on ölçü sürer. Bu açılış, keman sonat literatürünün en tanınan sayfalarından biridir.
Eser dört bölümden oluşur; bu, dönemin keman sonatları için alışılmadık bir sayıdır. Birinci bölüm sonat formundadır ve baştaki ezgi bütün bölümü besler. İkinci bölüm yavaş ve şarkı gibidir. Üçüncü bölüm çok kısa bir scherzo'dur; bir dakikayı zor bulur ve keman ile piyano bilinçli olarak birbirinin gerisinde kalır.
Dördüncü bölüm rondodur ve hafif bir kapanış sağlar. Teknik açıdan eser, büyük Beethoven sonatlarının en erişilebilir olanlarındandır. Zorluk teknikte değil, cümle kurmadadır. Açılış ezgisinin yay dağılımı, tek başına uzun bir çalışma konusudur; cümle yay ortasında bitmemelidir.
İkinci zorluk dengedir; piyano dokusu ince olduğu için keman fazla güçlü çalındığında oran bozulur.
Scherzo bölümü ayrı çalışılır. Bir dakikadan kısa olmasına karşın iki çalgı arasındaki bilinçli gecikme, ayrı bir prova konusu oluşturur.
Derslerimizde bu sonat, cümle kurma ve iki çalgı arasındaki oran üzerinden çalıştırılır.