Yay, keman kadar uzun bir gelişim geçirdi. Barok yay dışa doğru kavislidir; çubuk saçtan uzaklaşacak biçimde bükülmüştür. Bu biçim, nota başında güçlü ve sonunda hafifleyen doğal bir ses üretir. On sekizinci yüzyıl sonunda bu tasarım değişti.
François Xavier Tourte, bugünkü modern yayın biçimini oturttu. En belirgin değişiklik kavistir; çubuk artık içe doğru, saça yakınlaşacak biçimde bükülür. Bu, yayın tele daha eşit basınç uygulamasını sağlar. İkinci değişiklik uzunluk ve ağırlıktır; yay uzadı ve dengesi değişti.
Üçüncü değişiklik topuk tasarımıdır; saç genişliği sabitlendi ve gerginlik ayarı geliştirildi. Dördüncü değişiklik malzemedir; pernambuko ağacı ölçüt hâline geldi. Bu tasarımın sonucu, cümle boyunca eşit ve sürekli bir ton üretebilme olanağıdır. On dokuzuncu yüzyıl repertuvarının uzun ve bağlı cümleleri bu yay olmadan düşünülemez.
Tourte'un ölçüleri bugün de temel alınır; iki yüzyıldır köklü bir değişiklik olmadı. Bu, tasarımın olgunluğunu gösterir. Barok yay ise ortadan kalkmadı; tarihsel bilgili icrada yeniden üretiliyor ve kullanılıyor. İki yay, iki farklı ses anlayışına hizmet eder.
Ara dönem yayları da vardır. On sekizinci yüzyıl ortasında üretilen geçiş biçimleri, iki tasarım arasındaki gelişimi adım adım gösterir.
Derslerimizde yay bilgisi, tarihsel gelişimi ve iki tasarımın ses sonuçları üzerinden anlatılır.