Kemancılar için işitme sağlığı, uzun süre az konuşulan bir konuydu. Son yıllarda bu değişti ve ölçümler yapıldı. İki risk kaynağı öne çıkar. Birincisi çalgının kendisidir.
Keman, sol kulağın hemen yanında çalar; sol kulakta ölçülen düzey sağ kulaktan belirgin biçimde yüksektir. Uzun vadede bu asimetri işitme testlerinde görünür hâle gelebilir. İkincisi orkestra ortamıdır. Özellikle bakır nefesli ve vurmalı grubunun önünde oturan yaylı çalgıcılar, arkalarından gelen yüksek düzeye maruz kalır.
Bu düzey, bazı repertuvarlarda zararlı kabul edilen eşiği aşabilir. Önlemler dört başlıkta toplanır. Birincisi süredir; maruz kalma süresi ile risk doğrudan orantılıdır ve prova planlaması buna göre yapılabilir. İkincisi yerleşimdir; bazı orkestralar vurmalı ve bakır grubunun önüne akustik perde koyar.
Üçüncüsü koruyucudur; müzisyenlere özel tıkaçlar bütün bandı yaklaşık eşit oranda kısar ve dengeyi bozmaz. Köpük tıkaçlar bu iş için uygun değildir; tizi orantısız kısarlar. Dördüncüsü ölçümdür; düzenli işitme testi, kaybı erken aşamada görünür kılar. Bireysel çalışmada da düzey önemlidir; küçük ve yankılı bir odada uzun süre yüksek çalmak risk üretir.
Prova düzeni de değiştirilebilir. En yüksek düzeyli bölümlerin provada kaç kez tekrarlanacağı, maruz kalma süresini doğrudan belirler.
Derslerimizde çalışma ortamı ve maruz kalma süresi, işitme sağlığı açısından da gözetilir.