Keman farklı ölçülerde üretilir. Tam boy çalgıya 4/4 denir; küçük ölçüler kesirlerle gösterilir. En küçüğü 1/16'dır ve çok erken yaş için üretilir. Bunu 1/10, 1/8, 1/4, 1/2 ve 3/4 izler.
Bu kesirler gerçek oranları göstermez; geleneksel adlandırmalardır. Ölçü seçimi yaşa göre değil, ölçüme göre yapılır. Standart yöntem kol uzunluğudur. Kursiyer sol kolunu yana açar; boyundan avuç içine kadar olan mesafe ölçülür.
Her ölçü için önerilen bir aralık vardır ve çalgı bu aralığa göre seçilir. İkinci ölçüt uygulamalı denemedir. Çalgı çene altına yerleştirilir ve sol kol tam açıldığında el, kemanın burnunu rahatça kavrayabilmelidir. El ulaşamıyorsa çalgı büyüktür; kol belirgin biçimde kıvrık kalıyorsa küçüktür.
Çok büyük bir çalgı iki soruna yol açar. Birincisi gerilimdir; kol ve omuz sürekli zorlanır. İkincisi entonasyondur; aralıklar ele göre çok geniş kalır. Çok küçük bir çalgı ise ses hacmini ve parmak yerleşimini sınırlar.
Ölçü değişimi büyüme sürecinde birkaç kez yapılır ve her değişimde kısa bir uyum dönemi olur.
Yay ölçüsü de değişir. Her çalgı ölçüsünün kendi yay boyu vardır; büyük bir yay küçük çalgıda dengeyi bozar.
Derslerimizde çalgı ölçüsü, kol ölçümü ve uygulamalı deneme ile birlikte belirlenir.