Kemanın gövdesi iki farklı ahşaptan oluşur. Göğüs ladindendir; sırt, yanlar ve sap akçaağaçtandır. Bu ayrım tesadüfi değildir ve iki ahşabın farklı özelliklerine dayanır. Ladin hafif ve esnek bir ahşaptır.
Ağırlığına göre sertliği yüksektir; bu, titreşimi verimli iletmesini sağlar. Göğüs, köprü üzerinden gelen titreşimi hava hacmine aktaran ana yüzeydir ve bu iş için en uygun ahşap ladindir. Akçaağaç ise daha yoğun ve daha serttir. Sırtta kullanılması, sesin geri yansımasını ve gövdenin yapısal dayanıklılığını sağlar.
Ayrıca akçaağacın dalgalı deseni görsel olarak da tercih edilir. Ahşabın yıllık halka sıklığı da önemlidir. Göğüste dar ve düzenli halkalar aranır; bu, yavaş büyümüş ve yoğun bir ahşaba işaret eder. Yüksek rakımlarda yetişen ladin bu nedenle tercih edilir.
Kurutma süresi de belirleyicidir. Ahşap doğal olarak yıllarca dinlendirilir; nem içeriği düştükçe kararlılık artar.
Kalınlık dağılımı ustanın kararıdır ve sesi doğrudan belirler. Göğüs merkezde daha kalın, kenarlara doğru daha incedir; bu dağılım milimetrenin onda biri düzeyinde ayarlanır.
Tek parça ve iki parça ayrımı da vardır. Sırt tek parça ahşaptan da yapılabilir; bu, görsel olarak farklı ama akustik olarak eşdeğer bir tercihtir.
Derslerimizde çalgı bilgisi, malzeme ve yapım kararlarının sese etkisi üzerinden anlatılır.