Bugün la sesi çoğunlukla 440 hertz olarak kabul edilir. Bu değer evrensel ve değişmez değildir. Tarihsel olarak akort yüksekliği bölgeye ve döneme göre büyük farklar gösterdi. Barok dönemde yaygın değerlerden biri 415 hertzdi; bu, bugünkünden yaklaşık yarım ses aşağıdadır.
Bazı bölgelerde daha da düşük değerler kullanıldı. On dokuzuncu yüzyıl boyunca akort kademeli olarak yükseldi. Nedeni pratikti; daha yüksek akort daha parlak ve daha taşıyıcı bir ses verir ve büyüyen salonlarda avantaj sağlar. Bu yükselme bir yarışa dönüştü ve bazı orkestralar 450 hertze yaklaştı.
Yirminci yüzyılda uluslararası bir uzlaşma arandı ve 440 hertz ölçüt olarak kabul edildi. Buna karşılık bugün de fark vardır. Birçok Avrupa orkestrası 442 ya da 443 hertz kullanır; bu, daha parlak bir ses tercihini yansıtır. Tarihsel bilgili icra toplulukları ise dönem değerlerine döner.
Bu farkların icracı için somut sonuçları vardır. Akort yükseldikçe tel gerginliği artar; çalgı üzerindeki yük büyür ve tepki değişir. Eski çalgılarda bu yük, yapısal kaygı üretebilir. Ayrıca eşlik çalgılarıyla uyum zorunludur; piyano akordu sabit olduğu için oda müziğinde referans piyanodur.
Akort aleti seçimi de buna göre yapılır. Cihazın referans değeri değiştirilebilmelidir; sabit 440 hertz veren aletler dönem çalışmalarında yetersiz kalır.
Derslerimizde akort, kullanılan referans değerinin bilinçli seçilmesiyle yapılır.