Viktoria Mullova, Moskova'da eğitim aldı ve Rus okulunun içinden çıktı. Erken kariyerinde bu geleneğin tipik özelliklerini taşıyordu: geniş ton, sürekli vibrato ve yoğun bir söyleyiş. Sekseli yıllarda Sovyetler Birliği'nden ayrıldı ve Batı'da kariyerini sürdürdü. Kariyerinin ortasında belirgin bir yön değişikliği yaptı.
Tarihsel bilgili icra yaklaşımıyla ilgilenmeye başladı ve dönem uygulamalarını inceledi. Bunun sonucunda ton anlayışı değişti. Vibrato süreklilikten çıkıp bir süsleme aracına dönüştü; yay kullanımı hafifledi; artikülasyon öne çıktı. Bach kayıtları bu değişimin en açık örneğidir; erken ve geç kayıtlar yan yana dinlendiğinde iki farklı yaklaşım duyulur.
Mullova ayrıca dönem yayı ve bağırsak tel kullanımını denedi. Repertuvarı da genişledi; barok müziğin yanında caz ve popüler müzik projelerinde yer aldı. Bu geçişler, bir icracının kariyeri boyunca üslubunu yeniden kurabildiğini gösterir. Değişim kolay değildir; yerleşmiş bir teknik alışkanlığın gözden geçirilmesini gerektirir.
Öğretim açısından bu örnek, teknik kararların değişmez olmadığını göstermesi bakımından değerlidir.
İki kayıt yan yana dinlenir. Aynı eserin erken ve geç sürümü, üslup değişiminin ne kadar somut olabildiğini gösterir.
Derslerimizde üslup çalışması, farklı icra geleneklerinin karşılaştırılmasıyla yürütülür.