Arthur Grumiaux, Belçika keman okulunun yirminci yüzyıldaki en tanınan temsilcilerindendir. Yorumunun belirgin özelliği ölçüdür. Tempolar kararlı, dinamikler dengeli ve rubato ölçülüdür; hiçbir öğe kendini öne çıkarmaz. Bu tutum, ilk dinlemede sade bulunabilir.
Tekrar dinlendiğinde ise yapının netliği ortaya çıkar; cümle sınırları belirgin, armonik yön açıktır.
Ton anlayışı da aynı çizgidedir. Ses pürüzsüz ve eşittir; register değişimlerinde renk kaymaz.
Vibratosu dar ve düzenlidir; yoğunluk vibrato genişletilerek değil, yay hızıyla artırılır. Repertuvarında Mozart ve Bach merkezî yer tutar. Mozart sonatlarını piyanist Clara Haskil ile birlikte kaydetti; bu ortaklık, oda müziği dengesi açısından bir ölçüt sayılır. Bach'ın solo sonat ve partitalarındaki kaydı da uzun süre referans olarak kullanıldı.
Grumiaux ayrıca viyola çaldı ve düolarda bu çalgıya geçti. Öğretim tarafında Brüksel Konservatuvarı'nda ders verdi ve Belçika geleneğini sürdürdü. Bugün onun kayıtları, üslup çalışması için sık kullanılır. Özellikle klasik dönem repertuvarında ölçülü bir yorumun nasıl kurulduğu bu kayıtlardan izlenebilir.
Mozart konçertoları da anılır. Bu kayıtlar, klasik dönem repertuvarında ölçülü bir yorumun nasıl kurulduğunu gösteren örnekler arasındadır.
Derslerimizde dinleme çalışması, farklı yorum yaklaşımlarının karşılaştırılması üzerinden yapılır.