İleri düzey keman etütleri iki amaca birden hizmet eder. Birincisi teknik sorun çözmektir. İkincisi müzikal bir bütün sunmaktır. Pierre Rode'un 24 kaprisi bu ikinci amacı öne çıkarır.
Her kapris bir tonda yazılmıştır ve yirmi dört tonun tamamını dolaşır. Müzikal olarak dolgundur; birçoğu bir konser programında çalınabilecek niteliktedir. Teknik olarak konum değişimleri, çift sesler ve yay çeşitliliği üzerine kuruludur. Pierre Gaviniès'in 24 matinée etüdü ise daha zorludur.
On sekizinci yüzyıl Fransız okulundan gelir ve teknik talepleri yüksektir. Bu iki kitap Kreutzer sonrası dönemde kullanılır. Kreutzer temeli kurar; Rode ve Gaviniès bu temeli müzikal bir bağlama taşır. Çalışma yöntemi de buna göre değişir.
Artık yalnız teknik hedef değil, yorum kararları da verilir: dinamik planı, cümle sınırları ve karakter. Bir Rode kaprisi teknik olarak temiz ama müzikal olarak boş çalındığında amacına ulaşmamış sayılır. Üçüncü bir kullanım da sınav hazırlığıdır; bu kitaplardan seçmeler konservatuvar ve orkestra sınavlarında sık istenir.
Ton çalışması burada yeniden gündeme gelir. Teknik talep yükseldikçe ton kalitesini korumak zorlaşır ve bu, ayrı bir denetim konusu olur.
Derslerimizde ileri etütler, teknik hedefin yanında yorum kararlarıyla birlikte çalıştırılır.