Christian Tetzlaff, 1966'da Almanya'da doğdu. Yorum anlayışının merkezinde bir tutum vardır: yerleşik icra geleneğini değil, bestecinin metnini başlangıç noktası almak. Bu, somut sonuçlar üretir. Tempo işaretleri olduğu gibi ele alınır; gelenek gereği yavaşlatılan bölümler yavaşlatılmaz.
Dinamik yazımı harfiyen uygulanır; alışkanlıkla eklenen kreşendolar sorgulanır. Vibrato sürekli bir renk değil, seçilen bir araçtır. Bu yaklaşım bazen alışılmışın dışında sonuçlar verir ve tartışma üretir. Tetzlaff'ın Bach kayıtları bu tutumun en açık örneğidir; doku ince, tempolar akıcı ve artikülasyon öne çıkar.
Repertuvarı geniştir; klasik ve romantik ana eserlerin yanında yirminci yüzyıl müziğine ağırlık verir. Bartók, Berg ve Ligeti yorumlarıyla tanınır. Oda müziğinde de üretkendir; kendi adını taşıyan bir yaylı dörtlü kurdu ve kardeşiyle düo çalışmaları yaptı. Çaldığı çalgı da bir tercihtir; tarihi bir İtalyan keman yerine çağdaş bir yapımcının çalgısını kullanır.
Bu tercih, çalgının adının değil, icranın belirleyici olduğu görüşünü destekler. Öğretim açısından yaklaşımı, metni yeniden okuma alışkanlığı kazandırması bakımından değerlidir.
Yaylı dörtlü çalışmaları da anılır. Kendi topluluğuyla yaptığı kayıtlar, aynı yorum tutumunun oda müziğinde nasıl uygulandığını gösterir.
Derslerimizde yorum kararları, yerleşik alışkanlıklardan önce bestecinin metnine dayandırılarak verilir.