Yay yön değiştirdiğinde bir an için hızı sıfıra iner. Bu duraklama fiziksel olarak kaçınılmazdır. Duyulur hâle gelmesi ise tekniğe bağlıdır. Yön değişimi üç nedenle fark edilir.
Birincisi ani duruştur; yay hızını birden keser ve yeniden başlar. İkincisi basınç değişimidir; dönüşte kol ağırlığı artar ya da azalır. Üçüncüsü sesin kesilmesidir; parmaklar da dönüşe eşlik ederek gevşer. Çözüm dönüşü bir eğriye dönüştürmektir.
Yay, yön değiştirmeden önce hafifçe yavaşlar ve dönüşten sonra kademeli hızlanır. Bu yavaşlama küçük olmalıdır; abartıldığında dönüş bu kez yumuşaklıktan fark edilir.
İkinci araç parmaklardır. Sağ el parmakları dönüş sırasında esner ve yayın kütlesini emer.
Bu esneme öğrenildiğinde dönüş neredeyse tümüyle kaybolur.
Üçüncü araç yerdir. Topukta yapılan dönüş uçta yapılandan daha zordur; kütle orada en fazladır.
Bu nedenle uzun cümlelerde dönüş noktası, mümkünse yayın orta bölgesine planlanır. Çalışma yöntemi açık telde ve çok yavaş tempoda dönüş tekrarıdır; kulak yalnız dönüşü dinler.
Nefes benzetmesi burada işe yarar. Şarkıcı nerede nefes alıyorsa yay orada dönmelidir; bu eşleme dönüşü müzikal hâle getirir.
Derslerimizde yay dönüşü, parmak esnemesi ve hız eğrisiyle birlikte çalıştırılır.