Yay boyunca ağırlık eşit dağılmaz. Kütlenin büyük bölümü topuk tarafındadır. Bu, aynı sesi üretmek için iki uçta farklı kuvvet gerektiği anlamına gelir. Topukta yayın kendi ağırlığı zaten tele biner.
Burada icracı ağırlık eklemek yerine, çoğu zaman ağırlığı tutmak zorundadır.
Uçta ise durum tersine döner. Yayın ağırlığı azalmıştır ve kol, eksik kalan kısmı işaret parmağı üzerinden eklemelidir.
Bu fark öğrenilmediğinde iki tipik sorun görülür. Birincisi topukta sertliktir; ses kaba ve gürültülü çıkar. İkincisi uçta zayıflıktır; ses incelir ve dinamik düşer.
Çözüm ölçekli bir kuvvet planıdır. Yay boyunca uygulanan kuvvet topuktan uca doğru kademeli artar.
Bu artış düz bir çizgi değildir; yayın orta bölgesinde en az müdahale gerekir.
Çalışma yöntemi tek bir uzun sesle sınamadır. Açık telde bütün yay kullanılır ve ses düzeyi baştan sona sabit tutulmaya çalışılır.
Değişen tek şey kolun uyguladığı ağırlıktır.
Yayın denge noktası da bilinmelidir. Sıçrayan teknikler bu noktanın çevresinde kurulur; her yayda konumu biraz farklıdır ve işaretlenebilir.
Derslerimizde kuvvet dağılımı, tek uzun ses çalışmasıyla düzenli olarak sınanır.