Yayın telle temas ettiği bölge, uçları arasında sürekli bir ölçek oluşturur. Bu ölçek bir efekt listesi değildir; dinamik ve karakter kararlarının bir parçasıdır. Orta şeritler günlük kullanım alanıdır. Uçlar ise ayrı birer renk üretir.
Köprüye çok yakın çalmaya sul ponticello denir. Burada temel frekans zayıflar, üst harmonikler öne çıkar; sonuç camsı, gerilimli ve bazen metalik bir sestir. Klavyenin üstünde çalmaya sul tasto denir. Burada tersi olur; üst harmonikler azalır, ses yumuşak, flüte benzer ve mesafeli duyulur.
Bu iki bölge yalnız bir efekt değildir; dinamik ve karakterin bir parçasıdır. Kısık bir bölümde sul tasto, sesi daha da inceltmek yerine yumuşatır. Gerilimli bir bölümde sul ponticello, düzeyi yükseltmeden gerilim üretir. İki bölgede de yay basıncı azaltılır; köprüye yakın bölgede fazla basınç sesi kırar, klavye üstünde fazla basınç teli klavyeye çarptırır.
Geçişler kademeli yapıldığında bu iki uç arasında sürekli bir renk ölçeği elde edilir.
Şerit seçimi tel kalınlığına da bağlıdır. Kalın tellerde köprüye daha çok yaklaşılabilir; ince tellerde aynı mesafe sesi hemen kırar.
Derslerimizde temas noktası, ayrı bir dinamik aracı olarak ölçekli biçimde çalıştırılır.