Güçlü ses istendiğinde ilk tepki tele bastırmaktır. Bu, çoğu zaman istenenin tersini üretir. Bastırma, telin serbest titreşimini engeller; ses güçlenmez, sıkışır ve tını sertleşir. Doğru kavram ağırlıktır.
Ağırlık, kolun kendi kütlesinin tele bırakılmasıdır ve kas kasılması gerektirmez. İkisi arasındaki fark elle sınanabilir. Kol gevşek bırakıldığında yay tele kendi ağırlığıyla oturur; kaslar kasıldığında ise ek bir kuvvet uygulanır. Birincisi telin titreşimini destekler, ikincisi kısıtlar.
Ağırlık üç noktadan yönetilir. Birincisi omuzdur; kolun bütün kütlesi buradan bırakılır. İkincisi işaret parmağıdır; ince ayar burada yapılır. Üçüncüsü serçe parmaktır; topuk bölgesinde ağırlığı geri almak için kullanılır.
Dördüncü değişken hızdır. Ağırlık tek başına yeterli değildir; yay hızı artmadan eklenen ağırlık sesi boğar.
Bu nedenle dinamik her zaman ağırlık ve hızın birlikte ayarlanmasıyla kurulur. Sınama yöntemi kolu tümüyle bırakıp yalnız ağırlıkla ses üretmektir; çıkan ses beklenenden dolgun olur.
Sınama için tek bir soru yeterlidir. Çalarken omuz yükseliyor mu; yükseliyorsa ağırlık değil kuvvet kullanılıyor demektir.
Derslerimizde ton çalışması, ağırlık ile basınç ayrımı üzerinden yürütülür.