Kemanda yay yalnız saçıyla kullanılmaz. Birkaç sıra dışı teknik, yayın tahtasını ve farklı temas biçimlerini işe katar. En bilineni col legno battuto'dur; yayın tahtası tele vurulur ve kuru, perküsif bir ses üretilir. İkincisi col legno tratto'dur; tahta tel üzerinde çekilir ve zayıf, hışırtılı bir ton çıkar.
Üçüncüsü flautando'dur; yay çok hafif basınçla ve klavyeye yakın kullanılır, flüte benzer bir renk verir. Dördüncüsü yay saçının kenarıyla çalmaktır; temas alanı azaldığı için ses inceltilir. Bu tekniklerin çoğu yirminci yüzyıl repertuvarında sık görülür. En çok sorulan konu çalgı ve yay güvenliğidir.
Col legno battuto, iyi yayları yıprattığı için genellikle ikinci bir yayla ya da dikkatli biçimde uygulanır. Orkestralarda bu bölümler için ayrı yay bulundurmak yaygın bir alışkanlıktır. Teknik olarak col legno'da hareket bilekten gelir ve yükseklik küçük tutulur. Sert bir vuruş hem sesi kabalaştırır hem çubuğu zorlar.
Bu renklerin hepsi ölçülü kullanıldığında etkilidir; sürekli kullanıldıklarında dikkat çekiciliklerini yitirir.
Orkestrada bu bölümler önceden planlanır. Yay değişimi için süre gerekir; partide o noktaya küçük bir uyarı yazılır.
Derslerimizde sıra dışı yay teknikleri, çağdaş repertuvar çalışılırken ve çalgı güvenliği gözetilerek ele alınır.